W orzeczeniu wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (IV SA/Wa 1275/09) jednoznacznie rozstrzygnięto, iż zmiana przeznaczenia nieruchomości w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy musi mieć szczególne uzasadnienie.

Wyrok jest następstwem sporu, jaki toczyła Elżbieta S. z Miastem Stołecznym Warszawa. Otóż zakupiła ona w drugiej połowie lat 90. kilka działek na tzw. skarpie warszawskiej. Pierwotny plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał, iż teren, na którym znajdują się wskazane parcele, przeznaczony był na zabudowę mieszkaniowo-usługową. Na skutek wygaśnięcia planu, Rada Miasta Stołecznego Warszawy uchwaliła w 2006 r. nowe studium. Przewidywało ono, iż działki zakupione przez Elżbietę S. zostaną przeznaczone pod tzw. zieleń ogólnodostępną, wyłączoną spod zabudowy.

Właścicielka nieruchomości zwróciła się do rady z wnioskiem o przywrócenie w studium poprzedniego przeznaczenia, należących do niej działek. W związku z odrzuceniem ww. wniosku, Elżbieta S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który podzieli rozstrzygnięcie podjęte przez radę. W uzasadnieniu podał on, że organy samorządu mają kompetencję do zmiany przeznaczenia w studium terenów, należących do prywatnych właścicieli.

Na skutek skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa trafiła do ponownego rozpoznania. NSA podniósł, iż w orzeczeniu wydanym przez WSA brak jest uzasadnienia oraz podania przyczyn, stanowiących podstawę braku możliwości uwzględnienia żądania i interesu prawnego właścicielki nieruchomości.

Po ponownym przeanalizowaniu stanu faktycznego oraz obowiązujących przepisów WSA przesądził, iż faktycznie doszło przy sporządzaniu studium, do naruszenia interesu Elżbiety S. Uzasadniając wyrok sędzia wskazał, że uznanie za zieleń ogólnodostępną działek znajdujących się wśród terenów zabudowanych jest sztuczne. W ocenie Sądu trudno potraktować wąski pas gruntu, niepołączony z innymi kompleksami zielonymi, otoczonymi ze wszystkich stron terenami zabudowanymi, jako tzw. ciąg przyrodniczy. Szczególnie istotnym jest uzasadnienie przeznaczenia poszczególnych działek w studium, gdyż przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ma ono charakter wiążący i może ingerować w prawo własności.